دعای عظم البلا رهــــــ☆سیدعلی☆بــــــــرم :: بایگانی نوشته ها
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
وصیت شهدا
وصیت شهدا
لینک دوستان
پیوندهای روزانه

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ

Up Page

نظرسنجی

برای تعجیل درفرج امام زمان(عج)چندتا صلوات حاضری بفرستی؟/
10تا
20
30
40
50



جستجو

دوستان من

نویسندگان

سلام ای که تو را گريه ميکنم شب ها !

خلاصه ی همه ی حرف ها و مطلب ها!

خدا اجازه به شب داده است با اين شرط

که صبح سجده بيارند بر تو کوکب ها

چگونه وصف کنم انتظار را آقا؟

توان گفتنشان نيست اين مرکب ها

ز پشت ابر برون آ ! بتاب زلفت را

که کنج لانه ی خود کز کنند عقرب ها

تويی دليل بقای زمين سرگردان

که نظم داده به اين جمع نامرتب ها

که نقطه ای شده ای ماورای مرگ و حيات

که می رسند به هم کفرها و مذهب ها

برای ديدن حسن تو واشده هر چشم

به اذن توست که وا می شود ز هم لب ها

به انتظارتو اين راه ها درست شده

برای آمدنت زين شده ست مرکب ها

به عشق توست جهان بر مدار می گردد

به شوق توست اگر صبح ميشود شب ها

رسيده هرم نفس های تو به اين اقليم

که باز از هيجان شعله ور شده تب ها

رسيده است به دل هايمان شميم شما

که فارغيم از اين اسم ها و منصب ها

غزل تمام شد و باز آخرش خالی ست

در انتظار تو هستند اين مخاطب ها...

 

سيد مهدی موسوی

 





 

معمولا اگرده قلم جنس ازتدارکات می خواستیم یازده قلم آن رانداشت!

همیشه ی خداشعارشان«نداریم ،نیست

نمیشه،فرداببینم چه میشه»،بود.منتهابعضی همین دست ردراجدی تربه

سینه رزمندگان می زدند

وبعضی باچاشنی مـــــــــزاح

برادرخمیردندان ندارید؟؟شرمــــــنده ام فقط دندان هست،آن هم دندان ماهی!

دمپایی گفته بودیدمی آد آمــــــــد؟؟آره همین دیروز این جابود،اتفاقا تاظهرمنتظر

شماشدنیامدیدرفت!!!!!!!





 

 

این‏جا مزار فاطمه ، ام البنین است

 یا مادری غم ‏دیده مدفون زمین است


این‏جا نهاده سر به خاک غربت و غم

مظلومه‏ای کز مرگ گل‏هایش غمین است









 

بیخودی پرسه زدیم صبحمان شب بشود
بیخودی حرص زدیم سهم مان کم نشود
ماخدا را با خود سر دعوا بردیم و قسمها خوردیم
ما به هم بد کردیم ، ما به هم بدگفتیم
ما حقیقتها را زیر پا له کردیم و چقدر حظ بردیم که زرنگی کردیم
روی هرحادثه ای حرفی از پول زدیم
از شما میپرسم ما که را گول زدیم ؟









یاد یار 

 باز آهوی دلم  بیرون دوید                 باز از مژگان دیده خون چکید

ضامن تیر بلا صیّاد واو                 در کویر سینه چون مجنون رمید

دل اسیر سینه شد این سینه هم             شد گرفتار تن و در خون تپید

یاد یار مهربان چون کرده ام              بوی جوی مولیان اکنون وزید

گشته ام من بی قرار روی دوست      ناله ام تا نیل و تا جیحون رسید

یاد سرو قامتش هر جا کنم                قامتم چون بیدها مجنون خمید

عطر یادش مرغ جانم زنده کرد         تا شبستان حرم محزون پرید

بوی وصل وعطر شبنم های شوق     بر دل افسرده ام افسون دمید

شعر:محسن اولیائی . کاشمر





                                                                 


خستگی راتوبه خاطرمسپار که افق نزدیک است

 






آسمان غرق خیـــــــــــــــــال است کجایــــــــی آقــــــــــــا

چندمین جمعــــــــــه ی سال است کجایــــــــی آقــــــــا

یک نفرعاشــــــــــــــــق اگربودزمین می خندیــــــــــــد

عاشقـــــــــــــــــــــی بی تــــــــــــــــــو

محال است کجایــی آقــــــــــــا!!!!!